Dakloos

Als de bladeren vallen, zie je opeens van alles. Het voederhuisje van afgelopen winter bijvoorbeeld. Ik had het opgehangen om de vogels voedsel en onderdak te geven. Onderdak? Dak? Waar is mijn dak gebleven!?

Eerst dacht ik aan de Vlaamse Gaaien. Zware jongens zijn dat, die alleen in de winter in mijn tuin komen als er wat te halen valt. Ze nemen heel hebberig twee doppinda’s tegelijk in hun bek en dat gaat natuurlijk beter door een open dak dan door zo’n suf, klein deurtje.

Maar plotseling kreeg ik mijn koolmezenkast in het oog en dacht aan het prachtige nestje dat ik er nog niet zo lang geleden uithaalde. Zouden die twee slimmeriken strootje voor strootje mijn dak meegenomen hebben? Ze dragen dan wel van die keurige stropdasjes, maar dat zegt tegenwoordig ook niks meer. En trouwens, wat dacht je van die bivakmutsen? Stelletje boeven!

Nadat ik dit stukje geschreven had, stond ik op van mijn stoel en zag iets raars.

Nou ja! Is dat een nieuwe rage, nesten bouwen van mijn goeie spullen?
Houd de dief!

Vaag

Bijna had ik deze foto weggegooid, maar net op tijd bedacht ik waarom ik hem ook alweer genomen had.
Nee, dit beeld staat niet in mijn tuin. Het staat in Antwerpen in park Middelheim. En er is iets bijzonders mee aan de hand. Zie jij wat het is? ‘Ja lekker,’ hoor ik je denken, ‘zo’n onscherpe foto van een stukje van een beeld, hoe kan ik daar nou wat op zien?’ Maar dat heeft er juist mee te maken! Ik probeerde scherp te stellen op iets wat ernaast vloog. En dat is niet helemaal gelukt, want het ging er als de wiedeweerga vandoor.
Tatarata, hier komt de oplossing: in dit beeld heeft een koolmees een nest gebouwd. Ik heb het zelf gezien. Er zit een piepklein gaatje boven in – met een holletje erachter, dat kan bijna niet anders - en daar vloog die mees in en uit met spulletjes voor zijn nest. Eigenlijk is dit dus een foto van een stukje beeld met een nest erin. En van een net weggevlogen koolmees met een bekje vol takjes en veertjes. Is dat bijzonder of niet?